Merhaba !!
Öncelikle biraz kendimden bahsetmek istiyorum. İsmim Meltem şuan 24 yaşındayım ve evliyim. Blogumda size Koreyle nasıl tanıştığımı, nelerin beni çektiğini, gitmeye nasıl karar verdiğimi ve nasıl gittiğimi adım adım anlatacağım. Umarım faydalı olabilirim..
Yanılmıyorsam sene 2012 falandı. Üniversiteye giderken civarda bir yurdun 3 kişilik bir odasında kalıyordum. Oda arkadaşlarımdan bir tanesi tam bir Kore fanı inanılmaz derecede boş zamanlarının çoğunu dizi,film, anime izleyerek geçiriyordu. Şuan bunu utanarak söylüyorum ama bazen onunla dalga geçiyordum. Kesinlikle yabancı ülkelere, yabancı kültür ve dillere merakım ve eğilimim yoktu. Hatta bütün İngilizce derslerimden kalıyordum o derecede.
Bir gün yurtta elektrikler yok, telefonumun ve bilgisayarımın şarjı yok resmen sıkıntıdan patlayacak gibiyim. O anda yine oda arkadaşım Seçil şarjının son damlalarıyla Kore dizisi izliyor napıyım sıkıntıdan öleceğime az bende bakıyım dedim yanına yanaştım. İzlerken resmen kendimden geçtim çok heyecanlandım aylardır dalga geçtiğim şeyi merak etmeye başladım resmen. Sonra istemem yan cebime koy dercesine hard diskimi verdim, bana da atsana böyle durumlarda izlerim diyerek. Saolsun canım arkadaşım ayrı ayrı katagoriler bile yapmış tarih sırası vs. her şey muazzam. Aldım ben diski geceleri çaktırmadan izlemeye başladım. İlk izlediğim ve bu hale gelmeme sebep olan dizi LOVE RAİN sanki kalbimde bir yara oldu sarıp sarıp baştan izledim. Sonra bir kaç deneme daha yapayım emin olayım derken baktım kendimden geçmişim. Gece sabaha kadar dizi izleyip sabah ki sınavı kaçırmışlığım çoktur. Hatta gece sabahlayıp sabahta akşama kadar tekrar izleyip 24 saatte bir uyumuşluğumda.
Aradan 2 sene geçti yavaş yavaş artık alt yazılı dizi izlemek sarmıyordu çünkü eskisi gibi ekrana kitlenmiyordum yazıları okumasam da cümlelerin bir kısmını anlıyordum derken 2 ay sonra bir geziye gittik. Kuş adası, İzmir, Pamukkale turu gibi bir şeydi. Bir sürü turist vardı ilk defa bu kadar ilgimi çekiyorlardı. Bir büfenin önünde dururken bir kadının yan tarafta ki WC sorumlusuna birşeyler anlatmaya çalıştığını gördüm adam inatla anlamıyordu kadın da derdini İngilizce söyleyemiyordu nasıl olduysa bir anda beynimde yıldızlar parladı sanki kadını anladım. O an ki hissiyatımı kelimelerle size anlatamam gerçekten 😂 Neyse sorunu çözdük oradan ayrıldık. Ama yolda giderken resmen çekik gözlü insanları takip ediyorum dinliyorum acaba Koreli mi diye derken tatil bitti yurda döndük. Orada yaşadığım olay aklımdan çıkmadı. Ne yapmalıyım sadece dizi izlemek yerine daha aktif olabilmek için derken internet üzerinden mektup arkadaşı bulmaya karar verdim. Yoğun uğraşlar sonucunda İNTERPALS diye bir siteye üye oldum. Birçok ülkeden çeşit çeşit insan vardı. Amacıma biraz daha yaklaşmıştım. Sonunda hala görüşmekte olduğum biricik mektup arkadaşım Eun-bi ile tanıştım.
Tanıştım da konuşma Hello, how are you ? dan öteye gidemiyor. O kadar harika ingilizcem var ki FF'ten geçilmiyor. Utanmasam kıza Thank you sit down please diyecektim. Çıldırıcam ne yapmam lazım da bu kızla rahat rahat konuşayım diye düşünürken çevirici kullanmaya başladım. TRANSLATE sayesinde artık çoğu şeyi çevirici kullanmadan anlayıp yazabiliyordum. Hatta birden bire İngilizce derslerimden de geçmeye başladım. Tabi hocamın gözü yaşlı kopya çektim sanıyor. Halbuki hepsi emek !! Gel zaman git zaman mektuplar hediyeler kültür paylaşımları derken bir Korecan bir K-pop fanı olmasam da bende bir Kore sever olmuştum. Yıllar geçti evlendim barklandım ama sevdam bitmedi ✌💓
Tanışma hikayem bu şekilde devam etti.. Peki bu kadarı yeter miydi ? Tabiki hayır bizim gibi elinde ki ile yetinmeyi bilmeyen daha fazlasını isteyen hayallerini çeyiz sandığına saklamayan insanlar için yetmedi. Hiç bir zaman yetmeyecekte. Devamını merak ediyorsanız beklemede kalın.. Adım adım benimle birlikte hazırlanın Eylül'de beraber gidelim !! 💜
Zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkürler 👄
Öncelikle biraz kendimden bahsetmek istiyorum. İsmim Meltem şuan 24 yaşındayım ve evliyim. Blogumda size Koreyle nasıl tanıştığımı, nelerin beni çektiğini, gitmeye nasıl karar verdiğimi ve nasıl gittiğimi adım adım anlatacağım. Umarım faydalı olabilirim..
Yanılmıyorsam sene 2012 falandı. Üniversiteye giderken civarda bir yurdun 3 kişilik bir odasında kalıyordum. Oda arkadaşlarımdan bir tanesi tam bir Kore fanı inanılmaz derecede boş zamanlarının çoğunu dizi,film, anime izleyerek geçiriyordu. Şuan bunu utanarak söylüyorum ama bazen onunla dalga geçiyordum. Kesinlikle yabancı ülkelere, yabancı kültür ve dillere merakım ve eğilimim yoktu. Hatta bütün İngilizce derslerimden kalıyordum o derecede.
Bir gün yurtta elektrikler yok, telefonumun ve bilgisayarımın şarjı yok resmen sıkıntıdan patlayacak gibiyim. O anda yine oda arkadaşım Seçil şarjının son damlalarıyla Kore dizisi izliyor napıyım sıkıntıdan öleceğime az bende bakıyım dedim yanına yanaştım. İzlerken resmen kendimden geçtim çok heyecanlandım aylardır dalga geçtiğim şeyi merak etmeye başladım resmen. Sonra istemem yan cebime koy dercesine hard diskimi verdim, bana da atsana böyle durumlarda izlerim diyerek. Saolsun canım arkadaşım ayrı ayrı katagoriler bile yapmış tarih sırası vs. her şey muazzam. Aldım ben diski geceleri çaktırmadan izlemeye başladım. İlk izlediğim ve bu hale gelmeme sebep olan dizi LOVE RAİN sanki kalbimde bir yara oldu sarıp sarıp baştan izledim. Sonra bir kaç deneme daha yapayım emin olayım derken baktım kendimden geçmişim. Gece sabaha kadar dizi izleyip sabah ki sınavı kaçırmışlığım çoktur. Hatta gece sabahlayıp sabahta akşama kadar tekrar izleyip 24 saatte bir uyumuşluğumda.
Aradan 2 sene geçti yavaş yavaş artık alt yazılı dizi izlemek sarmıyordu çünkü eskisi gibi ekrana kitlenmiyordum yazıları okumasam da cümlelerin bir kısmını anlıyordum derken 2 ay sonra bir geziye gittik. Kuş adası, İzmir, Pamukkale turu gibi bir şeydi. Bir sürü turist vardı ilk defa bu kadar ilgimi çekiyorlardı. Bir büfenin önünde dururken bir kadının yan tarafta ki WC sorumlusuna birşeyler anlatmaya çalıştığını gördüm adam inatla anlamıyordu kadın da derdini İngilizce söyleyemiyordu nasıl olduysa bir anda beynimde yıldızlar parladı sanki kadını anladım. O an ki hissiyatımı kelimelerle size anlatamam gerçekten 😂 Neyse sorunu çözdük oradan ayrıldık. Ama yolda giderken resmen çekik gözlü insanları takip ediyorum dinliyorum acaba Koreli mi diye derken tatil bitti yurda döndük. Orada yaşadığım olay aklımdan çıkmadı. Ne yapmalıyım sadece dizi izlemek yerine daha aktif olabilmek için derken internet üzerinden mektup arkadaşı bulmaya karar verdim. Yoğun uğraşlar sonucunda İNTERPALS diye bir siteye üye oldum. Birçok ülkeden çeşit çeşit insan vardı. Amacıma biraz daha yaklaşmıştım. Sonunda hala görüşmekte olduğum biricik mektup arkadaşım Eun-bi ile tanıştım.
Tanıştım da konuşma Hello, how are you ? dan öteye gidemiyor. O kadar harika ingilizcem var ki FF'ten geçilmiyor. Utanmasam kıza Thank you sit down please diyecektim. Çıldırıcam ne yapmam lazım da bu kızla rahat rahat konuşayım diye düşünürken çevirici kullanmaya başladım. TRANSLATE sayesinde artık çoğu şeyi çevirici kullanmadan anlayıp yazabiliyordum. Hatta birden bire İngilizce derslerimden de geçmeye başladım. Tabi hocamın gözü yaşlı kopya çektim sanıyor. Halbuki hepsi emek !! Gel zaman git zaman mektuplar hediyeler kültür paylaşımları derken bir Korecan bir K-pop fanı olmasam da bende bir Kore sever olmuştum. Yıllar geçti evlendim barklandım ama sevdam bitmedi ✌💓
Tanışma hikayem bu şekilde devam etti.. Peki bu kadarı yeter miydi ? Tabiki hayır bizim gibi elinde ki ile yetinmeyi bilmeyen daha fazlasını isteyen hayallerini çeyiz sandığına saklamayan insanlar için yetmedi. Hiç bir zaman yetmeyecekte. Devamını merak ediyorsanız beklemede kalın.. Adım adım benimle birlikte hazırlanın Eylül'de beraber gidelim !! 💜
Zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkürler 👄
@_@
YanıtlaSil